استاندارهای تولید محتوای الکترونیکی چیست؟

استانداردهای تولید محتوای الکترونیکی

 

برای تولید محتوای الکترونیکی آموزشی اگر ما بهترین طرح و برنامه ریزی را داشته یاشیم و همه نوع امکاناتی داشته باشیم ، اگر از استاندارهای تعیین شده استفاده نکنیم نمیتوانیم آموزش الکترونیکی موفقی را ارائه دهیم .

یکی از مهمترین ملاک هایی که در تولید محتوای الکترونیکی باید لحاظ کنیم رعایت استانداردهاست .

استاندارهای فنی متعددی در صنعت یادگیری الکترونیکی وجود دارد که ما بیشتر در مورد استاندارد اسکورم که بیشتر مورد استفاده است صحبت میکنیم .

یکی از این استانداردهای تولید محتوا استاندارد SCORM می باشد که توسط انجمن دولتی ADL تعریف و بیشتر از استانداردهای دیگر شهرت داشته و مورد توافق می باشد.

دیگر استانداردی که تقریبا مورد رجوع اغلب تولید کنندگان محتوا است AICC  می باشد.

البته شایان ذکر که در استاندارد SCORM 1.3 به نوعی تمام این استانداردها تلفیق شده و به سمت تعریف یک استاندارد واحد حرکت کرده اند.

از آنجايي که توليد محتواي الکترونيکي کاري پرهزينه و وقت­گير است، بايد از محتوايي استفاده کرد که قابليت استفاده مجدد در بين سيستم­هاي مختلف را داشته باشد.

 

استاندارد های تولید محتوای الکترونیکی
 

استاندارد تولید محتوای “اسکورم” چیست؟

 

وزارت دفاع امریکا به همراه سازمانهای وابسته پروژه ای را راه اندازی کردند تا اطمیان حاصل کنند که تمام شاخه های ارتش بتوانند صرف نظراز سیستم ارائه کننده دروس به تبادل، انتقال، مدیریت و استفاده مجدد از محتوای آموزش بپردازند. اسناد فعلی این پروژه مدل مرجع موضوع های قابل اشتراک محتوا یا SCORM نام دارد که سازمانی تحت عنوان یادگیری پیشرفته سیستم یافته ADL رهبری آن را بر عهده دارد.

SCORM مدل زیربنایی برای کاربران ایجاد می کند به طوریکه هر کس می تواند بر اساس آن، مدلهایی از محتوای آموزش و سیستم های ارائه آموزش ایجاد نماید. برای مثال سیستم های ارائه آموزش می توانند اطلاعاتی را که به کمک آنها می توان از چگونگی دسترسی کاربران به دروس، پیشرفت آنان در دروس یا نمراتشان در قبل از آموزش و یا بعد از آن اطلاع یافت، به اشتراک گذاشت. SCORM چارچوبی را با جزئیات کامل توصیف می کند که در آن محتوای آموزش، فناوری و سیستم های ارائه کننده می توانند بین هم به مکالمه بپردازند و در نتیجه قابلیت مدیریت، استفاده مجدد و قابلیت اجرا تامین می شود.

 

درباره Scorm

 

SCORM یک استاندارد تکنیکی و فنی است که توسط ADL به وجود آمد و توسعه داده شد. SCORM  یک مدل مرجع است که بر اساس مفاهیم شی ء گرایی روند پروژه های بزرگ و کم هزینه تولید نرم افزارهای آموزش را سرعت بخشید و نیز بازار چنین محصولاتی را با هدف برآورده کردن نیازهای تعلیمی و آموزشی نظامی در آینده تشویق و ترغیب کرد.

 

استاندارد-اسکورم
 

خصوصیات اسکورم

 

·چگونه محتوای یادگیری مبتنی بر وب ایجاد کنیم که نظام های مدیریت یادگیری متفاوت، متناسب با Scorm باشد.

·نظام مدیریت یادگیری متناسب با Scorm چگونه باید اجرا شود تا محتوای یادگیری متناسب با Scorm اجرا و پیگیری شود.

· خصوصیات Scorm مبتنی بر خصوصیات و استانداردهای متنوع صنعتی دیگر است  (SCMP، 2006).

 

Scorm چیست؟

 

Scorm سر واژه کلمات Sharable Content Object Reference Model که به معنای مدل مرجع شی محتوایی قابل اشتراک است. شی محتوایی قابل اشتراک (Sco) واحدهای الکترونیکی و مجزای یادگیری هستند، که برای ایجاد یک دوره مطالعه ممکن است با همدیگر ترکیب شوند. مدل مرجع توصیفی از مشخصات فنی موجود است که ممکن است با یکدیگر برای رسیدن به هدف خاصی با یکدیگر استفاده شوند. در مورد Scorm، هدف توصیف کردن اینکه محتوای یادگیری و سیستمی که به مدیریت این محتوا می پردازد، می تواند به طریقی استاندارد عمل نماید.

 

استاندارد-تولید-محتوای-الکترونیکی
 

مزایای استفاده از SCORM

 

استفاده از SCORM مزایایی دارد که عبارتند از:

1-  محتوای الکترونیکی خود را با یک بار تولید بارها و بارها اجرا می کنید.

2-  مکان های بیشتری برای اجرای محتوا وجود دارد و محتوا به مدت طولانی تری دوام خواهد داشت.این امر بازگشت سرمایه را تضمین خواهد کرد و به معنای تولید محتوای بهتر از طرف ناشر در آینده است.

3-  محتوا را می توان از اکثر منابعی در دسترس با حداکثر مجوز استفاده، خریداری یا اخذ نمود، بدون اینکه خریدار وابسته به یک تولید کننده خاص محتوا یا ابزار خاص تالیف باشد.

4-  شما می توانید محتوا را از منابع مختلف اخذ کرده، بدون نگرانی از ناسازگاریهای فنی آنها را ترکیب کرده و هماهنگ کنید.

5-  محتوا غیر مستعمل می تواند در خدمت استاندارد آرشیو شود.

6-  SCORM فرصت ترقی رضایت بخشی و رضایت از هزینه گذاری را ایجاد می کند.

7-  استفاده از SCORM ایجاد تعامل بین سیستم های موجود و آتی را آسان تر می کند، از سرمایه های زیر ساختی محافظت می نماید و هزینه ها را پائین می آورد (رانگوی، 2007).